Met allereerst twee experimenten. Het is natuurlijk hartstikke leuk, die Iphonefoto's en dat instagrammen, maar de foto's staan dan vooral online. Ik 'plak' ze zelf wel in mijn jaarboeken van Blurb, maar ik was benieuwd naar andere mogelijkheden.
Twee dingen uitgeprobeerd: via Instagoodies bestelde ik een stickerboekje. Samengesteld met foto's uit mijn telefoon. Een klein handzaam boekje/mapje kwam binnen, met 90 stickers.15 velletjes. Cute. Leuk om door te bladeren. Kwaliteit van de prints prima. Maar eigenlijk wel wat aan de dure kant, 19 dollar (inclusief verzenden), dat is zo'n 13,50. Geinig voor een keertje, maar eigenlijk te weinig waar voor je geld. Want wat doe je uiteindelijk met die stickertjes? Ze zijn te klein om ergens los leuk op te zijn. En ik ben dan ook weer zo'n miep die het zonde vindt om ze te gebruiken. Toch maar gaan doen, anders slingert zo'n boekje straks ergens zomaar rond.
Eindconclusie: geinig, voor een keertje.
Een ander experiment was Capturio. In een van mijn slapeloze nachten kwam ik dit appje tegen. En direct vanuit je telefoon kun je heel eenvoudig Instagramfoto's selecteren om te printen, zonder uploaden naar computer, gewoon via je telefoon. Superhandig. In eerste instantie leek het op de site dat je 'kaarten' zou krijgen van 10 bij 10. Al na een paar dagen vielen twee leuke enveloppen in de bus. Alleen dat is al een juichmomentje, vind ik. Erg leuk om nu ook door je foto's heen te kunnen bladeren, ze in je hand te kunnen houden. Ook gaaf, zo'n echt stapeltje te hebben.
Maar ook hierbij vind ik de kosten uiteindelijk te hoog.
4x5" (9x13 cm) from $0.69 to $0.99
4x4" (10x10 cm) from $0.79 to $1.09 (best for Instagram pictures!)
4x6" (10x15 cm) from $0.79 to $1.09
No other hidden costs. These are the total prices per photo with FREE shipping worldwide.
Het bleken namelijk geen kaarten te zijn, maar gewone foto's, op fotopapier. Weliswaar al wel bijgesneden, maar toch. Deze zuinige miep bestelt haar foto's de volgende keer gewoon bij een 'normale' fotoprinter, dan snij ik ze zelf wel bij. Het gemak van direct vanuit je telefoon bestellen is leuk, maar ik ben er te zuinig voor.
Eindconclusie: Wat is het leuk, zo'n stapeltje Instagrams, maar volgende keer print ik ze zelf.
Back to daily life. Werken. Ik was te vroeg en kreeg heerlijke koffie voor mijn afspraak begon.
Geen tijd voor echte lunch, maar zo sushi achter de computer, tijdens het werken is ook niet verkeerd.
Isa's verjaardag. 12 jaar is ze. 12 jaar moeder ben ik. Ben er wel een beetje sentimenteel van. Het voelt toch alsof een soort taak volbracht is. Natuurlijk blijven we opvoeden en blijf ik haar moeder, ook al is ze zelf straks oud en en tien keer wijzer dan ik, maar 12 jaar is toch wel weer zo'n keerpunt in je leven. Dan kun je zelf de wijde wereld in. Ik vind het geweldig om te zien wat voor prachtige meid Isa is geworden. Hoe ze met al haar energie zo ontzettend veel leuke dingen doet. En hoe zelfstandig ze van alles al kan regelen. Bijvoorbeeld haar partijtje. Met alle drukke weekends voor de boeg en achter de rug had ik het expres een beetje in het midden gelaten. Het zou ook in of na de zomervakantie wel kunnen een keertje, een feestje.
Maar Isa dacht er anders over. "Mam, die ene vrijdag, dan en dan, dan hebben we toch nog niks? Kan ik niet dan mijn feestje geven?" Ik gaf aan dat ik zelf moest werken, maar dat ik een klein groepje kinderen best 's avonds naar het zwembad wilde brengen, om te discozwemmen (wilde ze graag) en dat ze ook wel mochten blijven slapen.. Ik had alleen geen tijd voor echte voorbereidingen.
Dat was ook niet nodig. Die avond zag ik op de computer een volledig uitgewerkte uitnodiging. Ze had ze al geprint en in enveloppen gedaan. Heel vriendelijk vroeg ze of ze alsjeblieft wel wat lekkere dingen mocht. Mogen we dan cola voor een keer? En salmiaklollies? En mogen we cake met slagroom, dan kunnen we toch cakejes versieren. Zo kreeg ik een boodschappenlijstje en haalde ik de spulletjes.
Toen ik vrijdag tegen 19.30 thuis kwam, lagen alle matrassen en spullen klaar in het kantoorgedeelte van het huis.Joost had ze net weggebracht. Ik had er geen omkijken naar. Ook toen ze weer terug kwamen, hoorde ik vooral dat het heel gezellig was geweest, maar gingen ze lekker hun eigen gang. Ik hoorde wel heel wat gelach en ze maakten ook best wat herrie, maar ik hoefde niks te doen.
De volgende ochtend (ze waren er midden in de nacht nog uitgeweest om op de dijk de zon te zien opkomen, hoe zoet), ruimden ze zelf hun spullen op. Ik deed alles in de was en Isa heeft later de hele bende weer stofgezogen. Maar dat was pas nadat ze ook alweer paardrijles en het volgende slaapfeestje en een festiviteit bij het zwembad had gehad. Zonder morren. Slapeloze nachten en toch voornamelijk gezellig. (tot ze naar bed moest, die zondag en het helemaal gehad had, en zij en Lotte alleen nog maar konden kibbelen, maar toen ging ze haar bed in om 19.30 en kwam ze er de volgende dag weer fris en vrolijk uit.
Ik ben zo benieuwd wat we allemaal nog gaan meemaken met jou, Isa. Wat je nog meer gaat regelen en organiseren. Een nieuw jaar voor je. Een nieuw leven zelfs. Zo voelt dat tenminste voor mij, maar jij maakt je er stuk minder druk om. Stoer lief grietje!
Hier was ik de vrijdag. Wat een mooie middag!
En hier lag iedereen nog te slapen, de volgende ochtend tegen tien uur.
Deze heeft het feestje het slechts van allemaal doorstaan.
Bij de manege, leuk om Isa weer een keertje te kunnen zien rijden.
Nog zo'n mooi verhaal. In Amsterdam raapten we ieder jaar kastanjes, in het Amsterdamse bos. Traditie. We speelden wel eens met de katten, die achter de kastanjes aan gingen in de tuin. En in het voorjaar groeiden daar opeens kastanjeboompjes.
Toen we naar de Beemster verhuisden, namen we de boompjes mee. Daar groeiden ze uit tot grote bomen, die ongeveer in het jaar dat we daar weer vertrokken voor het eerst zelf kastanjes gaven. De bomen waren te groot geworden om weer uit te graven en mee te nemen. Maar Joost nam de kastanjes mee en plantte ze in een pot.
En zo hebben we een stukje Amsterdam nog altijd bij ons. We gaan een mooie plek zoeken voor de bomen.
Het is misschien niet continu zomerweer. Ik zie en lees weer heel veel geklaag over de horrorzomer. Maar zo tussendoor is er zomer genoeg. De meiden nemen het ervan.
Uit eigen tuin.
Vaderdag. Met als speciaal bijzonder cadeau een priveconcert met zelfgeschreven nummer.
Isa maakte een iDad.
Die avond hadden we weer een feestje, op zo'n zeldzaam mooie midzomeravond. Het zijn de lichte dagen. Het wordt nog maar amper donker.
Die maandag was ik moe. Ik moest eigen vroeg aan de gang, een nieuwe klus voorbereiden. Maar ik besloot dat dat best ook van de week een keer 's avonds zou kunnen. Ik gaf mezelf een paar uurtjes vrij. Nam mijn thee mee over de dijk. Even uitwaaien.
En het ziet er zo romantisch uit, zo heerlijk rustig en vakantie-ish. Maar de werkelijkheid was anders. De wind was hard en guur. Mijn thee was koud. Ik had kippenvel. Snel maar weer naar binnen. Voor toch stiekeme werktelefoontjes. Ach, het gevoel even echt 'vrij' te zijn geweest was misschien al wel genoeg.
It's all in the mind.
