Blurbboek - the saga

Na mijn blije hallelujahverhaal, over dat mijn boek eindelijkeindelijk klaar is, was het nog niet afgelopen. Nee, dat had ik gedacht.

"Even uploaden", moest ik nog. Maar dat even, daar kan ik een volgend Blurbboek over maken. Ik spatte zowat uit elkaar van frustratie, want iedere keer, vlak voor het einde van een uploadtijd van ruim 6 uur, hield ie er mee op. Of al eerder, als de internetconnectie even haperde. En dan moest ik weer helemaal opnieuw beginnen. Ben in de weer geweest met kabeltjes, een externe harde schijf van meer dan 300 gig, die bleef aangeven dat er geen ruimte was voor mijn blurbbookexportbestand van 7 gig, heb de computer naar de gangkast getild, daar tijden gezeten op een kussentje op de koude grond. Geklaagd, gevloekt, en toen ik geen reactie meer kreeg van het thuisfront, ben ik mijn hart gaan luchten op Twitter.

Sorry Twitteraars, voor het vervuilen van dat normaal gesproken zo literaire uitwisselingskanaal. Al heb ik het idee dat er ook gesmuld werd van andermans (in dit geval mijn) ellende ;).

Ik heb mijn tweets even op een rijtje gezet:

Gefrustreerd: upload blurbboek vlak voor einde interrupted. Moet helemaal opnieuw beginnen.. (na 10 uur uploaden)

· 09:29

@MarinkadeJong Da;s lastig voor mij, overdag heb ik internet nodig voor werk. Vanavond weer proberen...

· 10:11

@demama oh wat goed! Gewoon langzaamaan. Af en toe wat doen. Zo ging het bij mij ook. Uiteindelijk ben je klaar!

· 10:54

Nieuwe uploadpoging Blurb. 2986 foto's al geladen. Nu bij 415 van de 1200mb versturen. Duimduim.

· 17:39

Bij de post een stukje zonneschijn! 'dinnetjes rule! Dank!

· 17:43

fuckaroni. alweer connection interrupted. stomme is dat je vanaf 0 weer moet beginnen. Was vanaf half 3 bezig...

· 18:17

nou ja, nog maar eens proberen. Foto 16 van 2928. Dat is een begin. Eens moet 't toch lukken. KPN sucks. pardon my french

· 18:19

Joost wordt gek van mijn geklaag. Vindt Blurb niet idiotproof. Maar waar vind je 8 uur aaneengesloten gegarandeerde internetverbinding?

· 18:24

Foto 334 al, maar ja, dat ging net ook snel. (heerlijk dat luchtledige virtuele om tegenaan te klagen)

· 18:29

Zo moeilijk moet het trouwens toch niet zijn, om een upload op te pakken waar ie is afgebroken. Snaptzoietsniet.

"Dan maak je er toch gewoon twee boeken van" Waarom hebben mannen altijd van die domme oplossingen.

· 18:30

Lotte komt, ze wil een liedje fluiten. Oh, pepernoot heet het. Ze kijkt er erg serieus bij. "leuk he?" vraagt ze.

· 18:45

"Ik weet waarom Sinterklaas altijd met een rietje drinkt" zegt ze. "Omdat zijn baard anders bruin wordt". Logisch.

779. Worden jullie al gek van mij? Ik wel van mezelf. Gelukkig straks 10-minutengesprek op school.

· 18:48

Wie heeft trouwens ervaring met daglichtlampen? Overweeg zoiets aan te schaffen, maar ben benieuwd of/hoe het werkt.

· 18:51

@demama Goed om vantevoren te bedenken. Bij mij ging het altijd goed. Maar ja, nu natuurlijk nog meer middle of nowhere...

· 18:52

"Processing 1014 of 2928 photos." *is nu even weg* Totzo.

· 18:59

Terug van school. Leuk om leuke dingen te horen over je kinderen. Fijn dat 't goed gaat!

· 24-11 20:41

Processing page 394 van 438. Dat lijkt alsof we er bijna zijn. Maar nee, straks moet er nog meer geprocessed.

· 20:42

He, nu gaat 't snel! Sending 378.4 mb of 1182 mb. Vreemde ogen dwingen?

· 20:45

Tussenstand: 418 mb. Ik blijf maar even rondsurfen. Iemand nog een leuke sitetip?

· 21:00

grmbl, weer mislukt. Nu weer "out of sequence chunk", heb helpdesk maar mailtje gestuurd. Zo irritant, dit.

· 21:08

@michielb Dank je, die snorren lieten me in ieder geval even grinniken!

· 21:09

@tgroenendijk hahaha! Moest echt drie keer denken. Benniezoslim. Zandweg. Geen klinkers. Lekker ding, jij!

· 21:50

Support reageert snel. Nog een keer proberen. En daarna vanaf andere internetconnectie. Voor het slapen gaan dus nog een keer upload starten

· 24-11 21:52

Mute me gerust. Ik ga poging 628 wagen. Missie Upload Blurbboek.

· 08:50

Vanmorgen copied file op hdd op laptop geprobeerd te laden. Lukt niet. Nu export file nog eens, dan opnieuw copy. Zucht.

· 08:52

Zat wel mooi met snoertje vast aan internetaansluiting in kast. Gezellig joh! Veiliger dan draadloos, hoop ik.

· 08:53

In alle techsupportfilmpjes gebruiken ze boeken met 12 foto's. Ik heb er bijna 3000. Alles duurt daarom lang. "Even kopieren" kan niet.

· 08:59

@demama Ze zijn wel superschattig, die herinnerfoto's. Ben dol op trips down memorylane.

· 09:11

Ook voordeel: omdat het zo lang duurt, kan ik nog niet hardlopen. En het giet buiten, dus dat komt mooi uit.

· 09:12

Bij de post een stukje zonneschijn! 'dinnetjes rule! Dank!

· 09:59

@AndreaB68 Heerlijk? Ik spat zowat uit elkaar van frustratie. Op mijn hdd past geen 7 gig, terwijl er nog meer dan 300 vrij is.

Til dus mijn hele computer (miljoen snoertjes los en vast) naar gangkast. Zet aan: allemaal foutmeldingen.

· 10:00

Dat van miljoen was overdreven, maar de rest is echt zoals het gaat. Heb hoofdpijn.

· 10:01

Koffie op. In- en uitgeademd. Bedacht dat er erger werelleed is. Stiekem gedacht "wat als compu kaduuk is?, dan ben ik alles kwijt".

Gaat kijken in gangkast. Duim met me mee dat computer uiteindelijk weer gewoon is opgestart.....

· 10:14

Pfiew, computer deed 't. Opnieuw georderd. Gaat nu hardlopen. Kijken of dat meewerkt.

· 25-11 10:31

Zo, dat was lekker. Hoofd leeggewaaid. Soms stond ik bijna stil. En op de terugweg werd ik thuisgeblazen. Heerlijk 6km gelopen.

· 11:21

Voor alle gekluisterde meelevers: upload +- helft van foto's. Ik ga douchen.

· 11:22

2100 van de 29zoveel. Snel tafeldekken, want straks snel door naar ballet met Lot.

· 11:46

@demama oeh, lekker, kippensoep, daar zou ik nou heel veel trek in hebben!

· 14:30

Terug van ballet (en bieb, leuke tuinboeken gehaald). Hij loopt nog steeds! 775 van 1130 (ofzo) gedaan. Iew, duimduimduim.

· 14:31

1182 mb was het, even teruggezocht in de archieven. volgens mij is ie niet eerder zo ver geweest. Zou binnen paar uur gepiept kunnen zijn.

· 14:32

@saartje dat pakje is inderdaad cute. Vooral door de knotjes erbij. Echt ballerinaatje.

· 14:33

@saartje jij al bijna weg he? Hoorde Maria's boodschap. Hoop dat 2e kerstdag gaat lukken!

· 14:34

Lekkere pot Marokkothee gezet. 843. Dat is bijna. Bijna. Durf niet meer te kijken in kast.

· 14:45

@stukjebijbeetje boek is goed idee. bij 1100 van 11nogwat mb stopte het kreng er toch weer mee. Probeer 't nog een keer.

kan toch niet veel anders doen terwijl ik wacht op nieuw support van supportdesk

· 25-11 18:34

@MarinkadeJong Wat voor lamp heb jij? Ik denk aan de Philips Lite.

· 09:14

(delete and re-edit this tweet)

@MarinkadeJong Ik wist niet eens van aanbieding. 't schijnt dat de servers daardoor nu extra traag zijn. Support zegt: try again.

· 09:15

Heb wel extra korting gekregen: 30%. Dat is een boel geld op het bedrag voor het dikste grootste boek. Nu nog uploaden...

· 09:16

@ToetTwit Wat lief van de maan. De andere helft is vast even op vakantie.

· 09:17

Alle spullen dus weer uit de kast gehaald. Eerst maar even werken. Dan weer tijd voor Blurbsoap.

· 09:27

Zo, bureau al helemaal schoon en lavendelfris gepoetst. Drie stapels: betalen (de grootste helaas), opruimen en doen. Nu door!

· 10:20

Zo. Alle stapels weggewerkt. Daglichtlamp besteld. Het kon eraf. Nu op zoek naar de sintcadeaus. En Blurb nog eens proberen.

· 11:25

Saga continues. Het leek net even of boek weg was: in lijstje boek 2008: 0 kb. Maar gelukkig. Boek bestaat nog.

· 11:34

Daar gaan we weer: Connecting to Blurb. Processing 3 of 2928 photos. Zou het dan vandaag lukken?

· 26-11 11:39

Ik ga er in ieder geval zelf maar vandoor. Dan kan ik ook niet stiekem gluren...

· 11:40

Terug van boodschappen/cadeauinkopen/veel te veel dingen waarvan ik ter plekke pas bedacht dat ik dat per se nodig had.

· 16:01

Blurb is nog steeds aan het uploaden. 683.2 van 1182.4 mb. Da's over de helft. Eens moet het lukken *volhardend*.

· 16:02

@michielb Ja. Je zou zeggen dat 3maal scheepsrecht is. 903.2 van 1128.4 inmiddels. Duimend kinderen ophalen.

· 17:24

@Fienefleur Wat een militaire precisie! Knap. Wij ook wel gegeten, maar iedereen zwerft nu rond in huis.

· 18:53

Tussenstand Blurbupload *gluurt tussen wimpers* 1125 van 1182. Vlinders in buik.

Joosts reactie op mijn kortingsverhaal: dat geld had ik er ook wel voor over gehad om niet al die dagen het gezeur hierover te hoeven horen.

· 18:54

Durf ik nog een keer naar boven te lopen om nog eens naar het schermpje te kijken? Ja, ik durf.

· 18:55

1154! Gaat ie dat halen voor ik weg moet om te sporten? Brrrr. Sjonge, wist niet dat foto's plakken zo enerverend was.

· 18:58

Lotte heeft haar puzzel af en in de doos gemaakt. Mooi! Nu stommelt ze weer weg. Richting hoog gezang van Isa.

Zal ik nog een keer kijken? Dan heb ik de warming up voor straks al gehad. Trap op trap af trap op trap af....

Met hele gezin rondom compu gekluisterd. Heb er filmpje van. En wat denk je: your book is ready to be published! Gil!

Zal binnenkort verslag doen op log. Als filmpje toonbaar is.

· 19:10

Ja hoor. ut is gelukt! Order geplaced en alles. Isa: "mam, wat gebeurt er als je op kenkel drukt?"

kenkel =cancel. Allemaal dank voor meeleven, trouwens! Fijn zo samen te digisputteren.

@michielb , twitstat deskundige: is er een manier om snel al mijn tweets chronologisch te printen?

meisjes nu onder de douche met toversop. Joost "het is goud en als je het op je buik smeert wordt 't wit" Isa: "mag ik lotte nr bed brengen

Ïk kan niet meer stilzitten. Ben de hele tijd aan het wiebelen. Beetje hyper.

@stukjebijbeetje Nee, ik kon alleen maar gillen. NIET DOEN! En toen lachte ze schaapachtig "grapje, mam"

· 19:34

@demama Sja, ik moet toch wat in mijn verder saaie leven ;). Nu lekker sporten. Pilates.

· 26-11 19:41

Maar uiteindelijk lukte het dus. Het enige wat niet lukt is het videootje uit mijn telefoon mp4 uploaden naar Youtube of naar hier. Dus die moet je er maar bij denken!

Whihaaaaaaa

Ja hoor, het is eindelijk zo ver. Wat was het weer een klus. Tientallen uren heb ik er in gestoken. Vaak zo even tussendoor, maar soms ook nachtenlang. Gisteren heb ik de laatste hand gelegd aan het jaarboek 2008. Het grootste Blurbboek dat ik tot nu toe heb gemaakt. De afgelopen jaren heb ik van ieder jaar zo'n mooi boek gemaakt. Eerst gewoon met Hemaboeken. Maar toen had ik op een gegeven moment een stuk of 5 boeken per jaar nodig en dat werd een beetje prijzig. Bovendien wilde ik graag een heel jaar in een boek.

Toen ontdekte ik Blurb. Een geweldige aanbieder van fotoboeken die wel tot 440 bladzijdes gaan. Het eerste jaar waren er nog wat problemen met de bindingen, maar die losten ze prima op door een nieuw exemplaar te sturen. Tegenwoordig zijn er veel meer formaten, en ook steeds meer mogelijkheden. 2006 en 2007 zijn helemaal vastgelegd. En nu is eindelijk 2008 klaar. Zo'n 6800 foto's had ik van dat jaar. En daarbij had ik al uitgebreid geselecteerd en alleen de goede foto's bewaard. Gelukkig maak ik voor de 'grote vakanties' ieder jaar een eigen boek. Zo had ik voor 2008 al een Zuid-Afrikaboek gemaakt. Dat scheelde weer.

Maar het bleef een enorme klus. Al mijn logjes kopieren, foto's uitzoeken, paginalayouts bedenken, een beetje proberen uit te mikken dat ik niet teveel foto's gebruik, want meer dan 440 bladzijdes kan gewoon echt niet. En achteraf voor de overgebleven bladzijdes de mooiste foto's paginagroot tussenvoegen. Ondertussen was het wel genieten. Weer zo'n jaar voorbij zien komen. De winter, de ontluikende lente, de bloemen in de tuin. De verhalen, waarvan ik nu al bij een heel aantal dacht "oh ja, dat was ook zo!". Als ik dat niet opgeschreven zou hebben, zou ik het inmiddels al vergeten zijn. Die koppies van de meiden, zoveel kleiner nog. En het jaar ging verder, verjaardagen, warmweerfoto's, uitstapjes naar strand en bos. Weekendjes weg, vakanties, hoogzomer, het badje in de tuin, bbq. Vallende blaadjes, bos, paddenstoelen. Ieder jaar hetzelfde en toch ieder jaar weer anders, want wat zijn de kinderen al veranderd en wat had Joost daar lang haar! En ik kort haar! De winter, met echt schaatsen en heel veel foto's in kerstsfeer. De lichtjes buiten. En met een groot vuurwerk eindigde het boek. Net als 2006 en 2007. Gisteren ben ik wel een paar uur bezig geweest met het maken van de kaft, in Photoshop, met hulp van Cathy Zielske, die me een handige methode leerde om veel foto's te verwerken in een lay out.

Ik moet het boek nog een keer nalopen. Checken of alles goed is. En dan ga ik het versturen en mijn slaapzak uitrollen bij de brievenbus....

En dan snel beginnen aan 2009..... Dat zal een heel ander boek worden, met heel veel verbouwfoto's ;).

Dit was het logje over het boek 2007.

Dit was een 'los' Blurbproject.

Dit was de Scandinavievakantie.

En dit was boek 2006.

Mooie dingen

Iets nieuws waar ik nooit zoveel oog voor had, maar waar ik sinds ik hier woon enorm van geniet zijn vogels. Ik vond dat eerlijk gezegd maar een beetje suffe beesten. Ook allemaal zo hetzelfde. Het zit in een boom, of het vliegt, dat soort werk.

Maar nu we hier in een beschermd weidevogelgebied wonen, kan het niet anders, dan dat ik me er iets meer in ga verdiepen. Ze zijn helemaal niet allemaal hetzelfde. Soms zie ik een vogel met een hele rare scheve snavel. Of een enorme roofvogel heel stil boven de dijk hangen, speuren naar een prooi tussen het gras. En als ik buiten kom, is het nooit stil. Altijd hoor je wel vogels. Ook nooit hetzelfde, altijd anders. Vrolijk gepiep of gefluit. Zenuwachtig gefladder, gekwaak.

Tijdens mijn werk vliegt er af en toe een koolmeesje steeds bijna tegen het raam. Die heeft kennelijk een nestje in de dakgoot denk ik. Maar het is een mooi gezicht om te zien.

En nu de koeien op stal staan, hebben we ook nieuwe buren:

Een heleboel ganzen zitten heerlijk in het gras, maar vliegen op zodra je zelf binnen van de bank opstaat. En er vaart een zwanenkoppel steeds heel statig in de sloot om ons huis. Die vind ik ook zo mooi en zo romantisch, hoe zo'n koppel altijd samen blijft.
Gisteren hoorden we veel gepiep in de garage. Er was een roodborstje naar binnen gevlogen, net als de zwaluw die dat afgelopen zomer had gedaan. En net als toen probeerde ik ook nu weer het vogeltje te vangen.

Dat ging best aardig. En oh, wat is zo'n beestje mooi van dichtbij. Die zwarte kraaloogjes, zo'n scherp snaveltje en die pootjes, met hele scherpe nageltjes. Ik liet 'm buiten los en al snel hipte hij weer door de tuin.

We hebben inmiddels allemaal vetbolletjes en pinda's opgehangen. Ben benieuwd wat voor soort vogels we nog meer zullen zien.

Gespot

Na de harde storm van de afgelopen dagen doe ik een rondje in de tuin. Hier en daar staat een netaangeplante boom een beetje scheef, maar over het algemeen heeft alles het waaigeweld goed doorstaan.

En als ik nog even goed kijk, zie ik een dapper blaadje. Hoog in de boom.

Die had zeker nog geen zin om in de modder te liggen, maar wilde nog lekker even rondkijken, zo denk ik dan.

Mooie dingen

Om van mijn herfstdip af te komen, of om er zo goed mogelijk tussendoor te laveren, probeer ik iedere dag zoveel mogelijk mooie dingen te zien. Lukt niet altijd, deze week had dagen waarbij mijn hoofd te vol zat om er ook maar iets bij te stoppen.

Maar gelukkig lukt het vaak wel. Dit is één mooi ding: de Sinterklaasboekenverzameling. De afgelopen jaren heb ik ieder jaar wel een Sintboek gekocht. En dit jaar heb ik mezelf verwend en niet alleen twee Sintboeken, maar ook drie kleine prentenboeken aangeschaft. Van Ingrid en Dieter Schubert. Hun boek Monkie is misschien wel mijn lievelingsprentenboek, die hebben we ook groot. Maar nu zag ik bij Bol.com dat ze er een aantal in miniformaat voor maar 5 euro hadden.

Zo samen naar en in de boeken kijken, dat is een Mooi Ding.

Optreden Isa

Gisteren was er nog meer Sintsfeer. Isa ging optreden bij de intocht in Purmerend. Samen met alle koren uit de buurt. Met meer dan 50 kinderen stond ze op het podium. Een heleboel dansende Pieten en kinderen op het plein ervoor.

Leuk om haar zo te zien genieten!

Sinterklaasintocht

Wat boften we zeg! De hele ochtend had het gegoten. En nu opeens kwam de zon door en zagen we voor het eerst sinds weken weer blauwe lucht.

In een naburig dorpje wachtten we op de komst van Sinterklaas.
En ja hoor, daar is de boot!






Na het welkomstwoord ging het hele dorp in optocht naar de gymzaal en een buurthuis, voor een optreden voor de kleintjes en allerlei activiteiten voor de groteren. Na zo heerlijk in de buitenlucht te hebben gestaan en te hebben genoten van die blije snuitjes, was dat toch wel, eh, hoe zal ik het zeggen, een beetje hectisch.

Joost verwoordde het anders "Living hell".

Maar ja, de kinderen vonden het geweldig leuk. En daar doe je dat dan toch maar weer voor ;)

Middagwandeling

We zijn terug van zwemles. Een rustig weekend ligt voor me. Lotte is moe en kijkt naar de Sintintocht op tv, met wat pepernootjes op een schaaltje. Isa is met een vriendin naar een paardenwedstrijd kijken. Joost is buiten aan het werk. Ik ga genieten van de rust. Ik maak een wandelingetje op het erf.

Waar ik dacht dat het niet meer zou lukken, zo laat in het jaar, krijgt Joost natuurlijk weer gelijk: ook het grasveldje naast het huis slaat aan. Langzaam wordt dat steeds groener.
Hoi Lot!
De weilanden naast ons zijn druk bevolkt.
Als je goed kijkt zie je de sprietige boompjes die we vorig weekend geplant hebben. Over een jaar of wat zijn dit ook mooie knotwilgen.
De ganzen vliegen op. Ik blijf dat een geweldig gezicht vinden. Die zwarte stipjes in de lucht.
Met mijn telelens zoom ik in op een ander soort vogels, in een weiland verderop.
Kinki loopt ondertussen met me mee. Hard miauwend. Dat doet hij sinds Mowgli dood is. Een beetje geschift is hij geworden. De hele dag mauwen. We zijn al eens bij de dierenarts geweest, maar die weet het aan verandering en stress. Stress krijg ik er zelf wel van, dat gemauw. Maar gezellig is het wel, dat ie meeloopt.
Prachtige luchten. Vanmorgen goot het nog, maar nu klaart het op. Dat is boffen, met de Sinterklaasintocht straks.
Wie kijkt er nu naar wie?
De tuin is niet alleen maar mooi. Het is hier en daar ook een enorme modderzooi. Benieuwd of we daar ooit weer gras kunnen krijgen....
Maar wat had ik dit nodig zeg. En wat doet het me goed. Ik ben maar een gelukkig mens, hier op het platteland!

Mazzeltje

Waar mijn energiepeil een stuk lager ligt deze dagen, heeft Joost energie voor honderd. Als ik zo terugkijk op dit jaar, vind ik het wel even genoeg. We hebben al zoveel verbouwd, zo hard gewerkt. Het huis is klaar. Het kantoor is mooi. De showroom wordt steeds echter en klaarder. In de tuin hebben we veel gedaan. Het is wel even goed zo.

Maar Joost buffelt gewoon nog extra door. Hij ruimt de berging op. Hij maakt plannen voor het voorhuis. En hij regelt een superdeal. Een echt mazzeltje. Iets wat we niet kunnen laten lopen. Een hovenier, met wie hij ook zakelijk zaken doet, zit met een probleempje. Hij heeft een aantal plantvakken, met een stuk of wat bomen, waar hij eigenlijk te weinig aandacht aan heeft besteed. Ze zijn een beetje uit hun voegen gegroeid, niet op tijd gesnoeid, hier en daar een beetje krom. Ze zijn niet meer te verkopen. En hij heeft de plantvakken hard nodig voor nieuwe aanplant. Maar het is zo zonde om al die mooie planten weg te doen. Weet Joost niet iemand?

En ja hoor, Joost weet zeker iemand. En zo worden we voor een zacht, heel zacht, prijsje de gelukkige eigenaar van een heel bos aan bomen en struiken. Want ons kan het niet schelen dat de bomen niet perfect zijn. Dat vind ik juist wel charmant. En wij vinden het ook wel leuk om nu, met datgene wat we hebben gekregen, onze plannen voor de tuin aan te passen. Het hoeft niet allemaal perfect uitgemeten en bedacht. Liever niet juist. Dit past zo veel beter bij ons.

Vandaar dat we de afgelopen dagen hard in de weer zijn geweest. Inmiddels zijn er drie grote ladingen vol bomen gebracht. Het is veel meer dan we in eerste instantie dachten. Grote lindes voor aan de voorkant, heel veel catalpa's (van die mooie bolboompjes, die prachtig gaan bloeien), bolesdoorns, een sequoia, moerbeien, eiken, gingko's -wel 10-, een iep, het is niet op te noemen, zoveel.

En dat is nog niet alles. Maandag komen er nog meer ladingen. Dat blijft even hard werken, maar wat wordt het mooi! Wat een gelukje!

Nog wat Sint Maartenfotootjes

Het was de hele dag noodweer, maar 's avonds klaarde het zomaar op.

Een traditie in dit dorp is dat de kinderen verkleed gaan met Sint Maarten. Isa kon zich bij haar vriendinnen nog net op tijd schminken. Wel heel leuk en fijn en stoer om te zien hoe ze zo snel al een plek heeft gevonden. Ze liep steeds best dichtbij, zodat ik haar kon horen lachen en roepen en af en toe ruzie maken over welk liedje ze nu weer zouden gaan zingen. En dan weer hard lachen omdat ze Sinterklaas Kapoentje durfden te zingen.

Lotte was alleen met mij, ze kletste onderweg wel even met klasgenootjes die ze tegenkwam en moest ook een beetje lachen om haar grote zus Isa, maar ze genoot er net zo veel van als ik, om samen te gaan. En waar ze de andere jaren een beetje zachtjes zong, ergens verlegen achteraan, zong ze nu flink hard. Want stel je voor dat ze haar niet zouden horen.
Overal stonden kaarsjes buiten, het was echt een prachtig gezicht, al die lichtjes in de donkere nacht.


En thuis bekeek Lotte samen met Joost de buit. Het vuurtje lekker knappend aan, zodat we weer warm konden worden.

Een uurtje later werd Isa thuisgebracht, nog helemaal hyper. Met een enorme lading snoep. En een spierwit geschminkt gezicht, met bloed langs haar mond en nek. Brrrrrr!

********************************************************************

Terug in de tijd: Sint Maarten 2005

En Sint Maarten 2006. Isa zat in de buggy, omdat haar been in het gips zat. Daar is ze zo oud als Lotte nu is. En Lotte was daar 2,5. Time flies. *sentimentele zucht*

De terugkerendheid der dingen

Over hoe alles steeds weer opnieuw terug komt, maar tegelijkertijd zo snel verandert

11 november.

Alweer. Het is alweer 11 november. Zoals Isa zo mooi zei, altijd, "de tijd van de leuke dingen begint weer". Weer een jaar bijna voorbij. Een nieuwe ketting, waaraan alle feestdagen geregen worden: Sint Maarten, de intocht van Sinterklaas, Schoen zetten, Pakjesavond, lichtjes buiten, Kerstmis, Oud en nieuw.

Eigenlijk ben ik er nog niet klaar voor. Dit jaar lijkt zo snel te zijn gegaan. Voorbij gevlogen. Voor mijn gevoel is de zomer net voorbij. Zaten we gisteren nog met onze voeten in het IJsselmeer. Wat is het raar dat het dan alweer Sint Maarten is. Aan de ene kant maakt het me een beetje weemoedig, melancholiek. Die cyclus van dingen, waarbij alles steeds opnieuw gebeurt. Steeds maar weer opnieuw, dezelfde dingen, dezelfde feesten, dezelfde dagelijksheden. Maar wat is het ook fijn, zo'n cyclus van dingen, waarin al het vertrouwde ieder jaar opnieuw gebeurt. Opnieuw de blije gezichtjes met hun lampionnetjes, de spanning van het schoen zetten, ga zo maar door. Want tegelijkertijd maakt het me extra duidelijk hoe snel alles gaat en hoe snel alles verandert. Want dit is alweer het eerste jaar dat Isa niet meer gelooft in Sinterklaas. Nog even en Lotte is er ook te groot voor. Nog even en mijn kinderen zoeken echt hun eigen weg.

Laat mij nog maar vasthouden aan het saaie terugkerende gebeuren. Aan het vertrouwde. Dat trouwens helemaal niet zo vertrouwd meer is. Want de feesten zijn allemaal wel hetzelfde. Het jaar is wel net zo snel -of misschien nog wel sneller- voorbij gegaan. Het is toch allemaal anders. Een nieuw dorp. Afscheid van een oude traditie, op ons oude pad, waar we heel wat brokken in onze keel hebben weggeslikt, Bri en ik. Waar we de kleine meisjes steeds groter zagen worden. 't Is niet meer. Het is nu allemaal anders.

Maar gelukkig was het ook leuk. En mooi. En net zo ontroerend. Misschien wel ontroerender dan anders, want ik die wentel in sentimentaliteit. En Lotte die nog niet zo graag met anderen mee durft, maar het liefste samen met mij gaat lopen. Haar warme kleine handje in mijn hand. Haar groene appellampionnetje, met een muizentrappetje Rupsjenooitgenoeg, die naarmate de avond vorderde steeds natter werd en uit model ging. Haar blije verwondering, over de hoeveelheid snoep en de mooiheid van alle lichtjes overal. "Wat is het gezellig zo samen he mam? Welk liedje zal ik straks zingen?".

Ik zoog het op allemaal. Want nog even en alles is weer helemaal anders. Ondanks dat alles hetzelfde zal blijven.

Lief

Wat een schatje is het, Olieve. Het verse babietje van vriendin Karijn. Afgelopen week vierde Karijn haar verjaardag en mocht ik zo'n zacht lief klein lijfje op schoot, met van die dunne pootjes in een heel zacht pakje.

Deze had ik gemaakt voor haar, met fotootjes van de eerste dag.

Te veel

Het is een beetje te veel, de dingen van de laatste tijd. Of niet eens zozeer de laatste tijd, het is de aaneenschakeling van dingen van dit jaar. Zou wel een pauze kunnen gebruiken, maar altijd is het einde van het jaar juist weer een hele drukke periode.

Net wanneer de dagen korter worden en mijn energiepeil lager.

Het stomme is, dat ik dan het eerst ga schrappen in de dingen die me energie geven: hardlopen is er deze week nog niet van gekomen, en vorige week ook maar twee keer. Scrappen voor mezelf is er al maanden niet van gekomen. Stukjes schrijven komt er ook niet van. Althans niet in het echt. In mijn hoofd zitten dagelijks meerdere stukjes, waarvan ik flarden probeer te onthouden, maar waarbij ik geen tijd neem om ze te noteren. Foto's uitzoeken, bewerken, inplakken. Ik wil het zo graag, maar het lukt me niet. Omdat de energie die ik heb gaat naar de dingen die toch moeten: boodschappen doen, de was doen, Lotte naar zwemles brengen, Isa naar koor brengen, werken, btw aangifte doen, administratie doen, in de tuin aan de gang, omdat dat nu even niet anders uitkomt dan nu en zo'n kans willen we niet laten ontglippen.

En als ik dan op 'ons' landweggetje door de weilanden rij en weer zo'n prachtige groep vogels in en uit elkaar zie vliegen en de mooiste patronen zie maken in de lucht, bedenk ik dat ik eigenlijk gewoon wel een hele middag zou willen zitten kijken. Maar het kan even niet.

Gelukkig lukt het me wel goed om af en toe wel stil te houden en te genieten van wat er is:

De lieve baby van Karijn, Olieve, die ik bijna de hele avond heerlijk op schoot heb mogen houden. Die avond die sowieso fijn en gezellig was. Fijn ook om haar blij te kunnen maken met een klein fotoboekje met foto's van Olieves eerste dag. Scrappen voor anderen, daar weet ik dan nog net wel tijd voor te maken.
En ik kan ook even stilzitten op de kruk voor het raam en genieten van de ondergaande zon en de pasgeknotte wilgen.
Net zoals ik zo enorm genoot om samen met Lotte de deuren langs te gaan met Sint Maarten. Dat is een heel logje waard, dat komt nog wel.
En eigenlijk geniet ik er ook wel van om hard bezig te zijn met de tuin, die mooier en mooier wordt, zelfs nu al. Ben zo benieuwd hoe dat straks in het voorjaar zal zijn.
En ik geniet van de regen die tegen de ramen tikt. Op een ochtend waar de kinderen lekker aan het spelen zijn. (tussen het gillen en ruziemaken door, dat de een de blokjes van de ander afpakt, of de sliert van de ander omgooit) (maar dat zie je lekker niet op de foto's, daarom hou ik zo van foto's;)).

Kortom, zoveel te genieten. Ik zou graag de tijd nemen om het allemaal rustig op te schrijven en er nog meer bij stil te staan, maar helaas. Tijd voor zwemles!

Tot later!

Zwaai

Even een teken van leven. Logjes komen ook wel weer!

Buitenwerk

Het was mistig en koud vandaag. Een vochtige dag, waarbij de kou meteen je kleren intrekt en je doet bibberen. Maar niet bij ons, want wij gingen hard aan het werk. Joost heeft alle wilgen geknot en samen hebben we goede takken uitgezocht om opnieuw in te planten, de oude takken verzameld en op bergen gesleept en de borders en sloten weer takjesvrij gemaakt. Binnen no time hadden we sniffende neuzen en waren we helemaal modderig en vies. Maar oh, wat voelde het lekker. Die lichamelijke arbeid in de buitenlucht. Een beetje afzien, maar toch niet helemaal, want gezellig samen en af en toe opwarmen met een hete kop koffie.

En dan dat uitzicht, want hoewel we niet ver konden kijken, was het nog steeds prachtig.

We hebben meteen een stuk of 18 nieuwe bomen geplant. Dat schijnt heel makkelijk te gaan bij knotwilgen: je stopt gewoon een tak een meter diep de grond in. We zullen het zien. Het was inmiddels al schemerig geworden en te donker voor een foto van het eindresultaat. Bovendien moesten we ervan door. Lekker pannenkoeken eten in een warm restaurant, met een bokbiertje erbij. En na deze krachttoer voor het lichaam ook nog een tractatie voor de geest: Isa trad op, met haar koor, in het voorprogramma van een echt Russisch jongenskoor. Prachtig! In de donkere avond, die heldere stemmen. Het leek al een beetje kerstmis.